GEZİ OLAYLARININ 3. YILINDA

2013 yılının yaz ayları başlarken, Türk halkı sosyal ve toplumsal hayata ilişkin konularda ülke yönetimine uyarıda bulundu. İstanbul’un merkezi Taksim’deki Gezi Parkı’nda bulunan ağaçların kesilmesi üzerine başlayan direniş dalga dalga büyüdü.

Gezi Parkı için sokağa çıkan direnişçiler o günden bu yana evlerine dönmediler. Doğayı talan edecek her girişime başkaldırıyorlar. Tepkilerini Gezi’de nasıl dile getirdiler ise çevreyi tahrip edecek her girişime karşı yürüyüş yaparak, tencere ve tavalarla, şarkılar söyleyerek karşı çıktılar. Eylem alanları, çadırlar, tenteler ve yiyecek mekânları ile canlı birer yaşam alanı oldu. Eylemciler gece gündüz demeden sonuç alıncaya kadar alanları terk etmiyorlar.

Tüm Yerel-Sen olarak Gezi olaylarında ve sonrasında yaşanan toplumsal olaylarda hayatını kaybedenlerin derin hüznünü yaşıyoruz, kaybettiklerimizi saygı ile anıyor ve Toplumsal bir hareket olarak ‘Gezi’ aslında bitmedi, devam ediyor diyoruz.  

ZAFERE DAİR

Korkunç ellerinle bastırıp yaranı 
dudaklarını kanatarak 
dayanılmakta ağrıya. 
Şimdi çıplak ve merhametsiz 
bir çığlık oldu ümid... 
Ve zafer 
artık hiçbir şeyi affetmeyecek kadar
tırnakla sökülüp koparılacaktır...
Günler ağır. 
Günler ölüm haberleriyle geliyor. 
Düşman haşin 
zalim 
ve kurnaz. 
Ölüyor çarpışarak insanlarımız 
— halbuki nasıl hakketmişlerdi yaşamayı — 
ölüyor insanlarımız 
— ne kadar çok — 
sanki şarkılar ve bayraklarla 
bir bayram günü nümayişe çıktılar 
öyle genç 
ve fütursuz...
Günler ağır. 
Günler ölüm haberleriyle geliyor. 
En güzel dünyaları 
yaktık ellerimizle 
ve gözümüzde kaybettik ağlamayı : 
bizi bir parça hazin ve dimdik bırakıp 
gözyaşlarımız gittiler 
ve bundan dolayı 
biz unuttuk bağışlamayı...
Varılacak yere 
kan içinde varılacaktır. 
Ve zafer 
artık hiçbir şeyi affetmeyecek kadar 
tırnakla sökülüp 
koparılacaktır...
1941, Sonbahar...NAZIM HİKMET RAN